உயிர்வழி எங்கள் தமிழ்மொழி

வீழ்ந்துவிட்ட மரத்தின் வேர்கள் மண்ணிலிருக்கும் வரை.. வாழ்ந்துகெட்ட இனத்தின் வலிகள் நெஞ்சிலிருக்கும் வரை.. முன்னின்று எதிர்த்த எதிரிகள் வீழும் வரை.. பின்னின்று கருவறுத்த துரோகிகள் சாகும் வரை.. பேச்சின் எதிரொலி காற்றில் கரையும் வரை.. மூச்சின் கடைசித்துளி விண்ணைச் சேரும் வரை.. வையத்தின் கடைசித்துளி கடல் வற்றும் வரை.. மையத்தின் கருந்துளை புவியைக் கவ்வும் வரை.. வாழும் எங்கள் தமிழ்மொழி.. அதுவே எங்கள் உயிர்வழி..

தூத்துக்குடிக்காரன் காதல் கவிதை

பையப்பைய மனசுக்குள்ள நொழஞ்சி என் கையைப்பிடிச்சவளே… செரட்டயப்போல என் காதலையும் பொரட்டிப் போட்டவளே… அங்குட்டும் இங்குட்டும் அலைஞ்ச என்ன எங்குட்டும் போவாம கட்டிப்போட்டவளே.. தார்சா உள்ள மொடங்கிக் கெடந்தவன.. ராசா மாதிரி ஊர சுத்த வச்சவளே… சென்னியப் பேத்தாலும் சும்மா இருந்தவன இன்னைக்கு வெண்ணியக் குடிக்க வச்சிட்டடி.. ஏல மக்கான்னு கூப்பிட்டவன எல்லாம் ஏம்ல இப்படின்னு பண்றான்னு கேக்க வச்ச.. கெழக்கால போற கெழடுகட்ட கூட வடக்காம போவயில வாயாற திட்ட வச்ச… பாம்பக் கண்டாலும் பயிராத…

பூங்காச் செடிகள்

அளந்து வைத்த உயரம்… ஆர்ப்பரிக்கும் அழகு… திரும்பிப் பார்க்கத் தோன்றும் பரவசம்… இவை பூங்காவில் வளர்க்கப்பட்ட செடிகள்… கண்ணைப் பறிக்கும் கைப்பேசி… உள்ளம் கவரும் உடைகள்.. எல்லாத் துறைகளையும் எட்டிப்பார்க்க வைக்கும் மிடுக்கு… நுனிநாக்கு ஆங்கிலம்… இவர் மென்பொருள் பொறியாளர்… பூங்காச்செடிகளும் மென்பொருள் பொறியாளனும் ஒருவகையில் ஒன்றுதான். இரண்டு பேரும் வளர்வதற்கு அனுமதிக்கப்படுவதில்லை.

தனையனுடன் பிறந்த தந்தை

உன் முதல் அழுகுரலில் ஆர்ப்பரித்தது நெஞ்சம் – ஆனால் உணர்ச்சிகளுக்குத்தான் சற்று பஞ்சம். பாசத்திற்கு நான் பழையவன் – அதை வெளிக்காட்டுவதில் கொஞ்சம் புதியவன். கொஞ்சும் மொழிகள் நான் அறிந்ததில்லை – ஆனால் நெஞ்சம் உனை ஒருநொடி மறந்ததில்லை. இறுக்கமான முகத்துக்குள் முறுக்கி வைத்த மீசையும் உண்டு – அதற்குள் உருக்கமான உள்ளமும் உண்டு. உள்ளத்தின் ஆழத்தில் அன்புக்கு எல்லையில்லை – ஏனோ உதடுகள் உச்சரித்துப் பழகியதில்லை. பிறந்து விட்டாய் நீ என்றதும் – ஒரு நொடி…

மூன்று சாட்டைகள்

சாதிச்சேற்றில் நித்தம் உழன்று வீதிதோறும் சங்கம் வளர்த்த சாதியப்பேய்களுக்கு ஒரு சாட்டை. மதம் பிடித்து சமயம் பார்த்து பிற சமயம் அறுக்கத்துடிக்கும் மதயானைகளுக்கு ஒரு சாட்டை. ஊர்ப்பணத்தை ஏய்த்துத் தின்று ஊன் வளர்க்கும் அரசியல்பேதிகளுக்கு ஒரு சாட்டை. இந்த மூன்று சாக்கடைகளில் நம் கால்பட நேர்ந்தாலும் நம்மையும் தோலுரிக்கட்டும் இந்த சாட்டை.

Corporate தாய்

ஆயா முகத்தில் நீ கண்விழிக்க… அலுவலக வாசலில் நான் இருப்பேன்… தூக்கி உனைக்கொஞ்சிட கனவுடன் நான் வருவேன்… தூக்கத்திற்கு இரவில் அழுது கொண்டு நீ இருப்பாய்…. உறங்கும் நேரம் மட்டும் உனை நான் ரசிக்கிறேன்… உன்விழிகள் கலங்கும்போது கைப்பேசியில் தாலாட்டுகிறேன்… தேம்பி அழ தாய்மடி என்றும் கிடைத்தது எனக்கு… தாய்ப்பாலும் புட்டிப்பாலாய் மாறிப்போனது உனக்கு… தவறி நான் விழுந்துவிட்டால் பதறிப்போய் வாரியணைப்பாள் என் அன்னை… முதல் அடி எடுத்து நீ வைத்ததை புகைப்படத்தில் நான் பார்த்தேன் உன்னை……